لالای فرشته

میوه ها و مزاج آن ها

میوه ها منبع عظیمی از ویتامین ها و آنتی اكسیدان ها هستند كه علیه رادیكال های آزاد موجود در بدن انسان وارد عمل شده و آن را از بین می برند. توصیه می شود میوه هایی را كه می توان با پوست خورد به همان شكل مصرف شود. هسته و دانه همه میوه ها ضد انگل بوده كه عجایب آفرینش می باشد. البته قابل ذكر است كه در استفاده از نعمت های الهی، مزاج آن ها، مزاج فرد مصرف كننده و مزاج فصل مصرف باید لحاظ گردد تا مفید واقع شده و عوارض جانبی به همراه نداشته باشد.

میوه هانوع مزاجدرجهمصلح
آلبالو سرد و خشك 2-1 عسل
آناناس گرم و تر   آب انار، آب لیمو، عسل
آلو و آلوچه سرد و تر   عناب، گلنگبین، كندر، عسل، زنیان، زیره، روغن زیتون
ازگیل سرد و خشك 2-1 انیسون، عسل، عود هندی
انار شرین سرد و تر 1 زنجبیل پرورده، انار ترش
انار ترش سرد و خشك 2 عسل
انبه گرم و خشك 2 زنجبیل، نمك، مویز، شربت زرشك، روغن زیتون
انجیر تازه گرم و تر 1-2 سكنجبین، شربت ریواس، شربت بالنگ
انجیر خشك گرم و تر 2-1 گردو، آویشن، انیسون، بادام
انگور گرم و تر 1 تخم كرفس، غذاهای ترش، سكنجبین
به گرم و خشك 2 عسل، انیسون، مربا نمودن آن با عسل
بالنگ سرد و خشك 3 عسل، بنفشه، شرب انجیزع شربت خشخاش
پرتقال سرد و تر   عسل، گلنگبین
تمر هندی سرد و خشك 1-2 كتیرا، خشخشا، عناب، بنفشه، لعاب به دانه
خرما گرم و تر 2-1 آب انار، بادام، سكنجبین، خشخاش، گلاب، سركه، كاهو
دارابی سرد و تر   عسل، گلگبین
زالزالك سرد و خشك   انیسون، عسل، عود هندی
زردآلو سرد و تر 2 عسل، انیسون، زنیان، مصطكی، زیره، روغن زیتون
زرشك سرد و خشك 3 میخك، شرك سرخ و شیرنی های طبیعی
زغال اخته سرد و خشك 1 عسل، گلنگبین
زیتون گرم و خشك 1 مغز گردو، مغز بادام، سركه، عسل، شیرینی های طبیعی
سنجد سرد و خشك 1-2 عسل، شكر سرخ
سیب گرم و تر 1-2 دارچین، گلنگبین، غذاهای لطیف
شفتالو سرد و تر 2 عسل، مربای زنجبیل
شلیل سرد و تر   عسل، گلنگبین، انیسون، زنیان، مصطكی، زیره، روغن زیتون
غوره سرد و خشك 2 گلنگبین، شربت خشخاش، انیسون
قیسی گرم و تر   عسل، انیسون، زنیان، مصطكی، زیره
كنار سرد و خشك 1-2 سكنجبین، گلنگبین، مصطكی
كیوی سرد و تر   عسل، گلنگبین
گرپ فرت سرد و خشك   عسل، گلنگبین
گلابی گرم و تر 1 عسل ،دارچین، هل، رازیانه، مربای زنجبیل، كندر، زیره
گلیاس گرم و تر 1 مسهل ها و ملین ها
لیمو شیرین سرد و تر   عسل، گلنبین
لیمو عمانی سرد و خشك   عسل، گلنگبین
موز گرم و تر 2 نمك، مربای زنجبیل، عسل، سكنجبین نزوری معتدل
مویز گرم و تر 2-1 سكنجبین، خشخاش، عناب، آب میوه های ترش
نارگیل گرم و خشك 2-1 عسل، میوه های ترش، لیمو، هنداونه
نارنگی سرد و تر 2 عسل، گلنگبین
نارنج سرد و خشك 2-1 عسل، گلنگبین
ولیك سرد و خشك   عسل، گلنگبین
هلو سرد و تر 3 عسل، مربای زنجبیل

آلبالو:

قابض، تقویت كننده معده و كبد گرم بر طرف كننده تشنگی و حرارت و استفراغ و اسهال صفراوی می باشد. آلبالو خشك شده از تازه آن قابض تر است. خوردن شیره هسته آلبالو با رازیانه برای خرد كردن سنگ كلیه و مثانه و مجاری ادراری بی نظیر است. خوردن یك مثقال صمغ درخت آلبالو با آب سرد در رفع سرفه مزمن مفید است.

آلو بخارا:

طبیعت (آلوی سیاه رسیده شیرین اعلا درجه اول سرد و درجه دوم تر است. برای سردرد گرم و تب های صفراوی و تشنگی و حرارت قلب و خارش بدن مفید است. آلو بخارا به سبب خاصیت تقطیع و تلطیف خود اخلاط فاسد را نرم كرده و از معده و روده خارج می كند (ملین می باشد) و اگر خلط فاسد در بدن وجود نداشته باشد ملین نبوده و موجب قبض و حبس می شود. در افراد سرد مزاج یا كسانی كه معده سرد دارند بهتر است با آب عسل میل شود. كسانی كه از بیماری های طحال رنج می برند قبل از غذا آن را میل كرده و تا از معده خارج نشده غذای دیگری نخورند. اگر آلوی خشك را با آب پخته و صاف كنند و با عسل یا ترنجبین یا شكر میل كننده مسهل قویتری است. ضماد برگ آلو با سركه در زیر ناف برای كشتن كرم روده مفید است.

انار:

قلیل الغذا، تولید كننده خلط صالح، باز كننده انسداد، مدر ادرار و نفاخ بوده، برای تقویت كبد و طحال، زردی، درد سینه و سرفه گرم، گرفتگی صدا و خارش مفید است. در گرم مزاجان موجب تقویت نیروی جنسی می شود. خوردن آن بعد از غذا باعث فساد غذا و ضعف معده شده و مصرف آن برای بیماران تب دار مضر است اگر سر انار شیرین را سوراخ كرده و داخل آن را به دفعات با روغن بادام شیرین یا بنفشه پر كرده تا جایی كه دیگر گنجایش نداشته باشد و آن را روی آتش بگذارید تا روغن را جذب كند بعد آن را بمكید برای درد سینه و سرفه مزمن خشك نافع است. هم چنین آب انار را در شیشه كرده، در آفتاب بگذارید كه غلیظ شود و در چشم بكشید باعث افزایش قدرت بینایی می شود ( هر چه بیشتر بماند بهتر است).

انجیر:

تازه آن كثیرالغذاتر از سایر میوه ها، لطیف كننده، تحلیل برنده، تسكین دهنده حرارت و تشنگی، عرق آور و ملین و مسهل بوده برای تقویت مغز و كبد، رفع انسداد كبد و طحال، صرع، وسواس و بواسیر مفید است. خوردن آن با انیسون تا 40 روز صبح ناشتا چاق كننده بدن است. در سرد مزاجان و بیماری های رطوبی خصوصا درد كمر و مفاصل و بیماری های مجاری ادراری بسیار مفید است. زیاد خوردن انجیر تازه برای دندان و كسانی كه كبد و معده ضعیف دارند مضر است. خشك آن در خواص از تازه ضعیف تر می باشد.

انگور:

تولید كننده خون صالح، تعدیل كننده مزاج های غلیظ، دفع كننده اخلاط سوداوی و سوخته و چاق كننده بدن است. آب آن برای بیماری های سینه و ریه مفید می باشد. برای كسانی كه معده های مرطوب و انسداد كبد و طحال و كلیه دارند مضر است. آب انگور را جوشانده به طوری كه دو سوم آن بسوزد و غلیظ و مایل به ترشی باشد (در گیلان به آن دوشاب ترش گویند) برای سینه و ریه و كلیه و مثانه مفید، ملین طبع و تحریك كننده نیروی جنسی می باشد. مصرف آن برای سرد مزاجان مضر و زیاد خوردن آن در گرم مزاجان تولید صفرای غلیظ می كند.

غوره:

تسكین دهنده حرارت خون و صفرا، قطع كننده بلغم معده، مقوی كبد و بدن بوده و موجب ضعف معده های سرد و نیروی جنسی و یبوست می شود.

خرما:

كثیرالغذا و تولید كننده خون متین است. در امراض سرد و بلغمی، كمر درد و سایر بیماری های مفصلی و بیماری های ریوی سرد مفید است. خیساندن آن در شیر تازه همراه با دارچین در تقویت نیروی جنسی مفید است. مداوم خوردن آن با مغز بادام فوق العاده چاق كننده بدن، محرك نیروی جنسی، مقوی كلیه و ملین می باشد. زیاد خوردن آن در گرم مزاجان و سرزمین های گرم برای دندان، چشم، حنجره مضر، باعث تولید خون سوخته و سوداوی و ایجاد سردرد می شود.

زردآلو:

باز كننده انسداد و ملین است اما زود در معده متعفن شده و باعث نفخ، آروغ ترش و تب های عفونی می شود. آشامیدن آب پخته آن مانع جوشش خون و صفرا، تسكین دهنده تشنگی و مسهل صفرا بوده، در رفع آروغ و بوی بد دهان و التهاب معده موثر است. برای سرد مزاجان مضر بوده، زیاد خوردن آن موجب برص (ویتیلیگو) می شود. خوردن آن بلافاصله بعد از غذا و هم چنین خوردن آب بعد از آن فوق العاده مضر می باشد.

زرشك:

تسكین دهنده صفرا و خون و تشنگی و حرارت معده و كبد، تقویت كننده قلب و كبد و معده گرم می باشد. به تنهایی یا با داروهای گرم مانند دارچین و عسل و... برای تقویت كبد سرد و تر و باز كردن انسداد مجاری كبدی و سردی احشا مفید است مصرف زیاد آن برای سرد مزاجان بلغمی و سوداوی مضر است.

زیتون:

بهترین آن زیتون سبز رسیده است كه در آب و نمك پرورده شده و همراه غذا میل شود كه در این صورت تقویت كننده معده است. زیاد خوردن آن در گرم مزاجان باعث سوختن اخلاط می شود. بخور زیتون سیاه رسیده با هسته، جهت تنگی نفس و امراض ریه مفید است. ضماد برگ آن جهت التیام پوست، زخم چشم و ورم های گرم و جویدن برگ آن برای آفت دهان مفید است. مضر ریه بوده كه برای جلوگیری از آن باید با عسل مصرف شود. روغن آن مسهل قوی بوده و تنقیه آن جهت كولیت التهابی و انسدادی، درد كمر و مفاصل مفید است. چرب نمودن بدن (روغن مالی) با آن جهت دردهای سرد مفید است.

شفتالو:

ملین، تسكین دهند خون و صفرا و تشنگی بوده، برای خنك كردن مغز و مرطوب كردن مزاج سودا به خصوص سودای سوخته و تب های صفراوی و دموی و رفع بوی بد دهان مفید می باشد. در مزاج های گرم موجب تحریك اشتها و هم چنین میل جنسی شده و برای سرد مزاجان و بیماری های سیستم عصبی مضر است. شفتالوی رسیده را آب گرفته و بگذارید تا ته نشین شود و آب صاف بالای آن را با شكر یا ترنجبین و یا شیر خشت میل كنید و مسهل صفرا بوده و اخلاط سوخته و گرم را دفع می كند.

گلابی:

در خواص از سیب بهتر بوده و مفرح، تقویت كننده قلب و معده، تصفیه كننده خون، ملین می باشد. در رفع تشنگی، تنگی نفس و سوزش مثانه موثر است. خوردن آن بعد از غذا مانع صعود بخارهای معده به مغز شده و از بروز بیماری های عصبی جلوگیری می كند. زیاد خوردن آن برای افراد سرد مزاج و كسانی كه ضعف معده دارند باعث ایجاد نفخ و كولیت می شود (به خصوص نارس آن) خوردن گلابی با معده خالی و نوشیدن آب بعد از خوردن آن برای بدن مضر می باشد.

لیمو شیرین:

لطیف كننده و قطع كننده اخلاط لزج غلیظ می باشد. جهت سردرد گرم و سرگیجه ناشی از صعود بخارات غلیظ به سر، ورم گرم حلق و تنگی نفس سوداوی، جوشش خون و صفرا، التهاب معده و استفراغ صفراوی مفید است. برای تب های دموی و صفراوی مفید بوده و باعث تقویت معده و كبد گرم می شود. برای افراد سرد مزاج و سرفه مضر بوده و زیاد خوردن آن با معده خالی باعث ضعف معده می گردد. لیمو را از وسط دو نیم كرده و گرم نمایید و طرف بریده را روی پیشانی بمالید موجب تسكین سردرد گرم می شود.

موز:

كثیرالغذا و چاق كننده، قابض و بر طرف كننده ضعف كلیه بوده، خون غلیظ تولید می كند. ملین سینه بوده، جهت سرفه خشك و خشونت حلق و رطوبت معده مفید می باشد. دیر هضم و نفاخ است و زیاد خوردن آن به خصوص در مزاج سرد و مرطوب و در سرزمین های رطوبی، موجب تولید باد در بدن و خون غلیظ بلغمی و كولیت و انسداد عروق می شود. ناشتا خوردن آن بسیار مضر می باشد.

مویز:

هضم كننده غذا، گرم كننده كل بدن بخصوص كلیه و مثانه، تحلیل برنده باد، تقویت كننده معده و كبد و كلیه و مثانه، باز كننده انسداد عروقی، مدر، ملین، محرك نیروی جنسی سرد مزجان و تولید كننده خون صالح بوده، موجب تنقیه ریه و سینه از اخلاط لزج می شود. خوردن آن با عسل باعث افزایش قدرت نفوذ و رسیدن آن به اعمال بدن می شود. زیاد خوردن آن در گرم مزاجان و سرزمین های گرم، سوزاننده خون و غلیظ كننده اخلاط، مولد بیماری های سوداوی به خصوص طحال و مغز می باشد. كشمش در خواص مانند مویز بوده و بهترین آن، نوع سبز است كه از انگور عسكری تهیه شده باشد.

نارنج:

آشامیدن آب نارنج با شكر مسهل  مدر صفرا و تسكین دهنده عطش و حرارت می باشد. پوست زرد آن مفرح بوده و خوردن خشك كرده پوست آن با آب برای رفع استفراغ و درد شكم و روده و اخراج كرم شكم مفید است ولی قبل از آن باید معده را از اخلاط پاك كرد. برای رفع سرفه گرم و نزله ریه نارنج را از وسط دو نیم كرد و تخم های آن را خارج كنید و قدری نبات روی آن پاشیده بر آتش بگذارید تا دو سه جوش بخورد سپس برداشته و نیم گرم بمكید. ضماد پخته پوست و مغز و تخم نارنج با سركه جهت خارش بدن و جوش های سر و نرم كردن پوست و مو مفید است. ضرر آب نارنج برای اعصاب كمتر از سایر ترشی ها بوده ولی زیاد خوردن آن كبد را ضعیف می كند بخصوص اگر ناشتا مصرف شود.